5 Aralık 2009 Cumartesi

Arghh! Uyuştu Beynim!

Fonda Almôra nın bir sarkısı calmakta. ben ise onla dinlediğimiz bu şarkıyı anımsıyorum manasızca... herşey ne kadar güzel di değil mi? herşey onunla güzeldi elbet. onsuz bu lanet dünyada birşey hatırlamak, güzel birşey hatırlamak güç..belki de imkansız. kendime acı mı çektiriyorum? eh, mazoşist bir hayat sürdüğüm doğru. aslında mitolojik bir kahraman gibi hissediyorum kendimi. ismimin bana bu gücü verdiğini düşünmekteyim. ismimin anlamı eski Türkçe'de aşık, müptela, insan neyin müptelası olur? hiçbir zaman yaşamadıgı birşeyin. daha önce bu derece aşık oldugumu sanmiyorum. hatta aşık oldugum sandıgım ilişkimi anımsayınca gülüyorum, ilk aşık oldugumu sandıgım kız daha sonra en yakın arkadasımla cıkmış, onlar benim yanımda sevişirken ben 1 gram kıskanclık bile hissetmemiştim..demek ki o aşk değildi..ama ya bu? düşüncesi bile uykularımı kacırmama yetiyor...ya benim kadınım başkasının olursa...benim dokunmaya kıyamadıgım kıymetlime başka birisi dokunacak olursa? napardım? muhtemelen acıların en büyüğünü yaşardım. ölümden v.b şeylerden daha etkili bir acı...ondan nefret etmezdim sonucta sonsuza kadar verdiği sözü tutacak değil. ama yine de insan düşünmüyor değil...ha ben bunu yaparmıyım? eh yapıyorum sanırım hali hazırda gelen teklifleri reddedebiliyorum.. ama yine de bu durum kafamı cok mesgul etmekte..tekrar gitsem eskisi gibi olur mu? ona sarılıp öpsem..gözlerine baksam? yok yok.. peşini bırakmak, diğer herkes gibi tarihteki yeri almasını beklemek daha iyi...elveda kadınım...herşeyim...yaşama amacım....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder