18 Ocak 2010 Pazartesi

Bir Cinayet Belki Sebebsiz?

Aşkım, karım, kadınım, soluğunun balını çeken ölümün gücü yetmemiş güzelliğini almaya. Sen yenilmedin belki de. Güzelliğin sancağı hala kıpkızıl duruyor dudaklarında, öpüyorum ve banada geçmesini istiyorum soluk bedeninden...yanaklarında, ölümün solgun bayrağı çekilmemiş oraya...
Seni Öldürdüğüm Halde;

Neden bu kadar güzelsin hâla?
Ölüm mü aşık oldu sana?
İnanayım mı onun bu karanlıkta bana yalan söylemediğine?
Seni benden alıkoymak istemediğini nerden bileyim?
Öpüyorum birkez daha seni sıcacık dudaklarından...
Sonsuza kadar burada dinlenip boyunduruğundan, şu dünya yorgunu bedenimi kurtarıp yanına geleceğim. Belki orada beraber oluruz sadece sen ve ben. Beraber olmak bir bulut gibi koskoca gökyüzünde...

Gözlerim! Son kez bakın onun güzelliğine..Kucaklayın son kez kollarım onu!
Dudaklar...son kez öpün onu...

Ölümle yaptığım bu süresiz anlaşmayı başlatmadan önce....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder