13 Kasım 2010 Cumartesi

Behind The Green Eyez

Bazen gözlerine bakmak istemem onun
Bakmamalıyım...
Bakmalısın belki de?
Neden?
Gerçekler...
Gerçekler?
"Bana; aşk, para, inanç, şöhret, adalet yerine 'gerçeği' verin." demiş Thoreau.
Yani?
Onun gözlerine baktığımda gerçekleri görüyorum, yaşamanın mânâsızlığını görüyorum ve ne kadar aciz olduğumu...
Ben de sana  shakespeare'den alıntı yapayım ; " Gözlerini aç! onun aslında bir kuğu değil karga olduğunu göreceksin..."
Karga yada kuğu olması önemli değil...Görmek istediğim şeyleri gösteriyor bana.
Hayal kırıklığı yani?
Umut...
Umut?
Yaşama umudu görüyorum onda. Acınası yaşamamı her sonlandırmak istediğimde düşüneceğim bir umut. O kimse değil, kimse değil ama onda bir yaşama amacı buluyorum, sonsuz bir güç kaynağı sanki.
Sirkelen ve kendine gel!
Artık seni dinlemiyorum!


Zaman akar gider uçsuz diyarlarda, insanlar birilerini arar, birilerini bulur,birilerne adar kendini ama tüm bu hengamede araftada kalmış olanlar vardır, işte onlar yaşanması gereken kişilerdir. Kimseye, hiçbir şeye ait olmayanlardır onlar.


Bir ilahi gibi geliyor bu sözler bana ;
"something has to change." diyor Maynard...Değişmeli evet. İnsanlar değil dünya değişmeli.
"it's not enough.
i need more."

Diyerek devam ediyor bu ilahi... yeterli değil! daha fazlasına ihtiyaç var.. daha fazla nefes almam lazım! daha fazla sömürmem lazım duyguları! Doyana kadar sömürene kadar..


Uyaniyorum sonra rüyadan. Bunlar birer rüya imiş. Gözlerine bakıyorum, anlamsızca dalıyorum onlara....Gerçek miydin? Yoksa yarattıgım bir hayal ürünü müydün? Zaten bozuk olan psikolojimde bir vaha mıydın? O kadar cok istiyordum ki seni, gözlerini , yada seni değil sadece gözlerini..

ps: sözleri verilen şarkı Tool-Stinkfist

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder