26 Kasım 2010 Cuma

J`Ai Fait Une Promesse

Yavaş, biraz daha yavaş, giderek batıyordum daha derine. Debelendikçe daha da hızlandırıyordum bu süreci. Onu görüyordum yukarıda. Bana bakıyordu anlamsızca, içimden son gördüğüm şeyin "O" olmasına seviniyordum...


Daha da derine battım "O" artık bir silueti andırıyordu. Gitgide yok oluyordu karanlıkta...gözleri; son gördüğüm şey olacaktı.


Yolculuk bitmişti. Geldiğimde yerde acı ve karanlık hakimdi. Aciz varlılar var idi burda. Hepsi bana iğrenerek bakıyordu. Sanırım burası için fazla iyiydim ama hala neden burada olduğumu anlamıyordum. Beni buraya sürükleyen şey neydi?


Günler günleri kovaladı. Aklımdan "O"nun gözlerini çıkartamıyordum.Düştüğüm vaziyet acınasıydı ama yinede bir nebze onda iyiliği görüyordum.


Çok uzun zaman geçti manasız. Unutulmaya yüz tutmuştu "O"nun gözleri. Belkide ölmüştür diyip kendimi avutuyordum.


Bana iğrenerek bakan yaratıklar, sûkunetim yüzünden artık bana daha yakındılar. Hiç sesim çıkmıyor bütün gün o karanlık evrende kendimle hesaplaşıyordum.



Birden aklıma " J`Ai Fait Une Promesse" adlı şarkı geldi. Melodisi bir ilahi gibiydi. Zar zor anımsıyordum, söz verdim diyordum kendi kendime. Çıkacağım buradan, tekrar göreceğim seni...



Uzun zaman geçti, hâla orada mıdır? soruları beynimi kemirmekteydi. Biraz daha zorlayınca hafızamı şarkıyı bir bütün olarak hatırladım.


Oradaki varlıklar el ayak oldular bu lanet yerde kurtulmam için. Hepsi kendini feda etti, benim yukarı çıkmam için, basamak basamak çıkarttılar beni yukarı. Gün ışığı hafif belirmişti aşağıya. Gözlerimi kapatma ihtiyacı duymadım, evet artık buradaydım ama "O"? Etrafa bakmaya başladım. En son bıraktığımdan beri çok değişmişti. Etrafı dolaşmaya başladım manasızca. Tıpkı aşağıda oldugu gibi insanlar bana iğrenerek bakıyordu yine...


Aşağıda buz misali olan yüreğim buraya çıktıgımda çözülmüş yavaş yavaş atmaya başlamıştı. Orada bir yerde ilahi bir ışık gördüm, onu takip etmeye başladım fütursuzca...


Takip ettiğim ışık beni hayal ettiğimden bambaşka bir yere götürüyordu. Götürdüğü yer yine karanlık bir mekandı, ölülerin geldiğim yere gittiği ebedi dinlenme mekanıydı.


Işığın durduğu yere baktım. O ; oradaydı. Beni yeterince beklemiş ama ömrü yetmemişti. Yinede sözümü yerine getirmiş onu tekrar görmenin verdiği huzur ile ilahi güce kavuşmuştum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder