25 Kasım 2010 Perşembe

Nowhere

Yanımdaydın oysa ki ; yine dönüp dolaşıp birbirimizi bulmuştuk bak, gözlerinde, ruhundaydım artık. Korkma, bir daha gitmeyeceğim uzaklara, ne beynindne uzağa ne de bedeninden...


Uzaktık işte, anlarsın ya, uzaklık aslında öldürür sevgiyi, sevgi yerini alışkanlığa bırakır, alışkanlıklardan kurtulmakta uzun zaman alır. Oysa ki en büyük alışkanlığım sendin benim. Bir tanrı misali, görmüyordum seni ama hissediyordum. Belki rüyalarda belki anlık görüntülerde. İşte o zaman anlaşılıyordu bu sevginin büyüklüğü.




Korkma, ölsemde, ölsende sürecek bu sonsuz enerji. Evlilikteki saçma yemin gibi " Ölüm bizi ayırana kadar.." değil.


Belki ölünce daha sık görüşücez, neresinde olur bilemicem tabi.




Bırakma diğerlerini benim için, ben hep buradayım nasılsa, dönüp dolaşıp, aynı yerde aynı şekilde bulabileceğin tek kişiyim.


Nefret ettiğin, dövmek istediğin ama aynı anda öpücüklere boğmak istediğin kişiyim.




Ondan seviyorum ya seni ; hiçliğin ortasında bir şeysin benim için.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder