10 Aralık 2010 Cuma

Middle Of Nowhere

Kaçıncı hayatımı yaşıyorum, bilmiyorum.Fakat seninle ortak bir yaşamda beraber olduğumuzu biliyorum.


Belki de son yaşamım belki de son bedenim. Ruhum o kadar yorgun ki, başka bedenlere sığmayacak kadar.


Yediğim yemek, izlediğim filmler, dinlediğim müzik zevk vermiyor artık. İçimdeki boşluğu doldurmak isterdim, isterdin.


Anlatamıyorum içimdeki o sevgiyi. Sınırsız bir sevgi bu. Biliyorum bu benim yıkımım olacak. Daha önceki yaşamlarımda da böyle oldu.


Vuruldum, yıkıldım....


Her zaman daha çok sevmek istedim. Tutamıyordum onu zindanlarda. O yani sevgimi kontrol edemiyordum.


Bazen sakladım, aslında bazen değil hep sakladım.


Sonuncu hayatımın sonuna gelmek üzereyimdir diye.


Sevgi benim için ölümcül bir silahtı. Kendi kendimi yok edebilirdim. Varlığım aynı zaman yokluğum olabilirdi.


"Sonum yokluksa varlığım niye?" Sorsunu soruyorum kendime. Boşveriyorum işte, hayatı , onu, bunu , şunu...


Bilmiyorum kaçıncı hayatımda, kaçıncı bedenimdeyim. Yorgunum, bedenime sığmıyor artık. Semaya çıkıp kollarımı açıp ona teslim etmek istiyorum kendimi...belkide son budur. Anlamsız olmalıdır, olmalı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder