4 Aralık 2010 Cumartesi

Seni...

Sadece seni düşlüyordum gitmeden önce. Sadece sana izin vermiştim, içeri girmen için, girdinde...




Zaman geçiyordu bak; ne sen eski sendin ne de ben eski ben.


Zaman geçti gitti bak. Yoktum artık. Sen de yoktun...


Geçtik gittik buralardan. Kimseye sormadan, söylemeden.


Ne kadar acı çektiğimi görmüyor musun?


Sen varken acı çekmemek nasıl bir duygu?


Tanımamak isterdim seni, yine boş hayatımda yaşamak isterdim, sensiz...


Her dokunduğumda sana, bir el göğsüme dokunup kalbimi durduruyor sanki...


Yapmamayı dilerdim bunları.


Ölümden önce düşlemek seni belki daha az acı vericiydi.


Ölüm müydü acı veren yoksa sen miydin? Bilmiyordum...


Öldüğüm zaman en son düşündüğüm  şey sendin.


Ölüm korkutmamıştı, sevinmiştim oysa ki...


Oralarda bir yerlerde seni izleyecektim sonsuza kadar.


Belki sende katılacaktın bana?


Kim bilir...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder