25 Şubat 2011 Cuma

Without Everythin'

Bak yine sana yazıyorum, kendimi bilmediğim bir zaman dilimindeyim...mekan ve zaman bilincim yitirilmiş durumda.


Yemyeşil bir dünya düşün, uzanıyorsun çimlerin üzerine, biliyorum sen de nefret ediyorsun kaşınmaktan ama yapıyoruz bir şekilde.Bulutlar bugün adeta bizim için seçilmiş gibi.Çeşitli oyunlar oynuyorlar bize.


Güneş de ordan bize selam çakıyor, hafif yanıyoruz altında.


Gözlerimizi kapadığımız an özgür oluyoruz bu lanet dünya da.


Kendi dünyamızı yaratıyoruz bir nevi, bak orada bir çiçek var, onu sana getiriyorum.






Kulağına takıyorum.


Kepçe kulak diye dalga geçiyorum seninle.Koca burun diyip gülüyorsun benimle.


Hepsi olmamış şeylerdi işte.Oldurulamayan şeyleri olduramayan ben bir nebzer bu hayallerle yaşıyor idim.


Özlüyordum seni günden güne, gerçekleşmeyecek hayaller kuruyordum, seninle....


Gözlerin aklıma geliyordu anlamlı-anlamsız.Her dibe çöktüğümde bana yol gösteren oluyordu, her dibe çöktüğümde onlar çıkartıyordu beni yukarı.


Ama vazgeçtim artık be, umutsuz vakayım demiştim sana, en son noktaya geldim artık, bitip tükendim ben artık.Yakındır kendimi dibe vurmam...güle güle oldurulamayan...güle güle olamayan...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder