3 Mart 2011 Perşembe

Ama



Boşver demiştin, zamanla geçer, alışırsın demiştin, yokluğuma...

Ne zaman geçti ne ben alıştım ne de boşverebildim.Yokluğunda...

İşte dediğin gibi bazen hayat, garip.Rastlantılarla dolu aslında biraz da.

Boşveremiyorum artık, hiçbir şeyi.Seni, onu, bunu, kendimi bile.

O kadar baside indirgiyemedim hayatı.

Derken bir bakmışım geçmiş gitmiş her şey.

Dönüyorum bazen hayata ama daha çok başka yerlerdeyim, yukardayım, aşağıdayım, bilinmezliklerin ortasındayım.

Mesela burda hiç gün ışığı yok, hep gece hep gece.Karanlıktı artık en yakın dostum, yine.

Bazen Ay bile bana gülüyordu, yıldızlar bazen ona engel olmak istercesine daha da parlaklardı kimi zamanlar.

Bazen bana senin siluetini gösterme cüretinde bulunuyorlardı, akılları sıra bana iyilik yapıyorlardı ama...

Aması yok işte.

Mânâlı mânâsız aklıma gelmesen bir de, bu lanet yer bile çekici gelecek ama...

Geliyorsun.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder