10 Mart 2011 Perşembe

İflas

Bak yine her şeyi boşverdim.Tek başıma kaldım, en azından zihnen öyleyim.Yine seni düşünmemeyi, istememeyi, kokunu, hatırlamamaya çalışıyorum.


Zihnim boş, sanki silinmiş atılmış gibi...


Her şey o kadar boş ve saçma ki...Senmişsin meğer onu dolduran, varlığımı taçlandıran, anlam katan.


Gittikçe anlamsızlaşıyor hayatım, boşluğum doldurulamayacak kadar çok...




Özlüyorum işte seni, iliklerime kadar.Özlememek istiyorum, hissetmemek istiyorum, görmemek istiyorum.İstemekle kalıyorum...


Yıldızlara bakıyorum.Sana addettiğim yıldıza...Her gece ona bakıp seni görüyorum, sana yazdığım ama asla söylemeyeceğim şiirleri okuyorum ona, duyuyormuş gibi göz kırpıyor bana.Gözümü açtığımda, elimi uzatsam, tutacak konuma geliyor.İyice yaklaşıyorum ona, daha yüksek sesle okuyorum, son kezmiş gibi...


Ve gitgide ölüyorum artık.Daha fazla atamıyor artık kalbim...Görmek istemiyor gözlerim, kaldıramıyor yüreğim artık, seni, beni, onu, herkesi...


Dayanamıyorum, dayanamıyor...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder