15 Mayıs 2011 Pazar

Violence

Yine sen aklıma geldin bak, yine bir keman sesi ile...

Daha önce demiştim, ne zaman bir keman sesi duysam aklıma geliyorsun...



Ve ben yine seni düşünüyorum.
Belki de her zamankinden az, biliyorum, biliyorsun, her şey eskisi gibi değil.
Yine de  rafta unutulmuş tozlu kitap misali hatırladım, orayı...
Şarabın tadı bile artık eskisi gibi gelmiyor, sarhoş etmiyor...

Maziye dalıyorum bazen, uyanmak bile gelmiyor içimden...en içten duygularımı sana karşı ifade edemiyorum...

Gerçeklik....

İş gerçekliğe gelince işte, büyüsü gidiyor her şeyin, başladığım yere geri dönüyorum, ardımda yitirdiklerimi göz ardı ederek...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder