29 Haziran 2011 Çarşamba

You Know You Are Right

Bazen  kendimi o kadar boşlukta hissediyorum ki, zaman ve mekan kavramlarım yok oluyor sanki. İnsanlar bir anda sıradanlaşıyor hepsinin suratı aynı sahte maskeye bürünüyor. O maskelerin ardındaki yüzleri hiçbir zaman göremiyorsun yıllar geçsede. Hep şaşırtıyor insanlar seni.


Aşık oluyorsun, güveniyorsun birşeyler paylaşıyorsun ama bir zaman sonra o kişiyi bile tanımakta zorlanıyorsun işte o zaman kaderine, hayatına lanet yağdırıyorsun.


Artık aramaktan vazgeçiyorsun, nasılsa herkes, her şey sıradan ve aynı. Yıllar yılları kovalıyor farkında bile olmuyorum geçen zamandan.


Yine sahte insanlara takılıyorsun bir şekilde, sahte yaşamları, sahte ilişkileri sürdürüyorsun sonunda hüsran yaşayacağını bile bile.


Karanlık dünyanı aydınlatacak bir şey de kalmamıştır artık. Karanlığa hapsolursun iyiden iyiye.


Işık? Sana çok uzaktır artık...


Perdelerini kapatırsın dış dünyaya...


Ta ki biri gelip o perdeleri aralayana kadar...


İşte o zaman yeniden doğarsın, vucüdun güneş görür.




Karanlık yine çekicidir ama aydınlık daha bi iyi gelir sana, kalbine...


Artık hayatında karanlığa yer yoktur hiç de olmayacaktır...en sonunda bulduğun huzur ile rahat bir ölümü beklersin ama ölüm gelmez, ulaştığın mertebe sonsuzluktur, kaybolan ruhların arasında.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder