14 Temmuz 2011 Perşembe

Dip

İnsan hiç sonsuzlukta kaybolur mu? Oysa ki istediği şey zaten sonsuzluktur. Doyumsuz bir varlık olarak insanın ulaşabileceği en yüksek mertebedir. İşte ben orada kayboldum...ruhumu arıyorum en ücra köşelerde.


O kadar çabala uğraş, sonu bu mu olacaktı ?


Bazen bir el uzanır yukardan tutmak istersin ama tutamazsın, aksine daha derine yol alırsın....


Git gide daha derine, daha derine batarsın...


Sonsuzluğunla beraber, ruhunla beraber, yok olmaya başlarsın.


Önce güzel anılar kaybolur, kötü anılarınla başbaşa kalırsın. Kötülerde silinmeye başlayınca....


Başbaşa kalırsın işte boşlukla...tekrar lanet etmek istersin geçmişine, herşeyine...ama edemezsin işte....


Edemedim yada.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder